162. rocznica stracenia gen. Zygmunta Padlewskiego uczczona w Płocku

W Płocku uczczono pamięć generała Zygmunta Padlewskiego bohatera powstania styczniowego, który 162 lata temu poniósł śmierć za wolność. Uroczystości przy krzyżu upamiętniającym miejsce jego egzekucji zgromadziły przedstawicieli władz, kombatantów, żołnierzy oraz młodzież szkolną, przypominając o niezwykłej historii i poświęceniu tego wybitnego dowódcy.

• Płockie obchody rocznicy stracenia generała Zygmunta Padlewskiego
• Kim był generał Zygmunt Padlewski i dlaczego jego historia jest ważna dla Płocka

Płockie obchody rocznicy stracenia generała Zygmunta Padlewskiego

15 maja w Płocku odbyły się uroczyste obchody upamiętniające 162. rocznicę egzekucji generała Zygmunta Padlewskiego jednego z najważniejszych przywódców powstania styczniowego na Mazowszu. Przy krzyżu stojącym na terenie dawnego placu ćwiczeń rosyjskiej armii, gdzie został rozstrzelany, złożono kwiaty i wieńce. W wydarzeniu uczestniczyli m.in. Łukasz Jankowski, zastępca prezydenta miasta ds. polityki społecznej, radny Tomasz Kominek oraz reprezentanci Płockiej Rady ds. Kombatantów i Ochrony Miejsc Pamięci Walk i Męczeństwa Ireneusz Szychowski i Joanna Banasiak.

Obecni byli także żołnierze 6 Mazowieckiej Brygady Obrony Terytorialnej oraz uczniowie wraz z nauczycielami dwóch płockich szkół: Szkoły Podstawowej nr 3 z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Kornela Makuszyńskiego oraz I Liceum Ogólnokształcącego Politechniki Warszawskiej w Płocku. Ta różnorodna grupa uczestników podkreśliła znaczenie pamięci historycznej dla kolejnych pokoleń mieszkańców miasta.

Kim był generał Zygmunt Padlewski i dlaczego jego historia jest ważna dla Płocka

Zygmunt Padlewski urodził się w 1836 roku na terenie dzisiejszej Ukrainy, w miejscowości Czerniawka Mała. Jego wojskowa kariera rozpoczęła się od nauki w prestiżowym korpusie kadetów oraz Akademii Artyleryjskiej w Petersburgu, gdzie zdobywał wiedzę i doświadczenie służąc w gwardii carskiej. Jednak jego serce biło dla Polski zaangażował się w przygotowania do powstania styczniowego jako członek Koła Oficerów Polaków.

Po wykładach w Polskiej Szkole Wojskowej we Włoszech wrócił do kraju, gdzie objął stanowisko naczelnika Warszawy, a następnie wojennym naczelnikiem województwa mazowieckiego podczas powstania. Jego działania na terenie guberni płockiej były kluczowe dla walk o niepodległość. Po zwycięstwie pod Ciechanowem otrzymał stopień generała.

Niestety, los okazał się dla niego bezlitosny został pojmany przez wojska carskie na ziemi dobrzyńskiej między Borzyminem a Studzianką i przewieziony do Płocka. Tam stanął przed sądem carskim i skazany na śmierć przez rozstrzelanie. Egzekucja miała miejsce właśnie na placu ćwiczeń wojsk rosyjskich za płońskimi rogatkami.

Dzięki corocznym obchodom pamięć o tym bohaterze pozostaje żywa w sercach mieszkańców Płocka, przypominając o cenie wolności i odwadze w walce o ojczyznę.

Źródło: Urząd Miasta Płocka